Salvador Dali (1904-1989), Oysters and Nude, z cyklu: "PAMIĘTNIKI CASANOVY", 1980, Tavola V

Akwaforta barwna na papierze Magnani di Pescia 47 x 32 cm; sygn. na płycie l.g. „Dali”; arkusz posiada oryginalną bibułę ochronną z napisem „TAVOLA V” (tablica V); każda tablica cyklu jest przypisana do konkretnego rozdziału Pamiętników Casanovy – tablica V do rozdziału p.t. „Il Gioco Delle Ostriche” (Gra Ostrygi).
Wydawca – Delfino Edizioni D’Arte Roma; nakład 1500 egz. ;numerowana była tylko cała teka, ta nr. 0294
Papier do przedmiotowej edycji został ręcznie wyprodukowany specjalnie do tej edycji przez firmę Magnani di Pescia założoną w 1481 roku i do chwili obecnej produkującą papier „hand made” metodami opracowanymi w XV wieku, a udoskonalonymi w wieku XVIII.
Referencje:
-The Official Catalog of the Graphic Works of Salvador Dali” by Albert Field. Ref. # 76-4 pages 32;
-Michler and Lopsinger Catalog Raisonné #182
Teka (Mémoires de J. Casanova de Seingalt), zawiera 14 akwafort do siedmiu wybranych opowiadań, epizodów miłosnych wyselekcjonowanych z jego wspomnień. Do każdego z 7 opowiadań przypisano po dwie pełnostronicowe tablice (ilustracje).
Tablica V (Tavola V / Planche V) otwiera trzecie opowiadanie (Conte III) z tego zbioru.
Fragment dotyczy: Epizodu z M.M. (oraz C.C.) – słynnej historii romansu Casanowy z wenecką zakonnicą (M.M.) w Wenecji (Murano). Jest to jeden z najbardziej zmysłowych, pikantnych i mistycznych fragmentów jego pamiętników, w którym opisuje on potajemne spotkania w luksusowo urządzonym garsonierze (casino) w Murano.
Oto słynne zdanie z tego rozdziału (opisujące spotkanie Casanowy z M.M. w dyskretnym kasynie w Murano), które doskonale oddaje ducha tej ilustracji:
„Trzymałem w objęciach półboga, oddającego mi się z namiętnością, której szał i zachwycenie sięgały granic możliwości ludzkiej natury.” „Zanurzyłem się w tym oceanie rozkoszy, gdzie zmysły tracą miarę, a usta złączone w niekończącym się pocałunku piją nawzajem swój oddech, dopóki ciało nie rozpłynie się w czystym uniesieniu.”
Dalí przedstawia postać kobiety (zakonnicy i kochanki) w surrealistycznym, ekstazycznym uniesieniu. Zamiast dosłownej sceny erotycznej, Dalí używa symboliki psychoseksualnej – m.in. ciemnego, falującego i organicznego strumienia (przypominającego dym, pępowinę lub postać węża) wydobywającego się z ust kobiety oraz charakterystycznych drobnych elementów (owadów/mrówek), które w twórczości Dalego symbolizują pożądanie, pokusę, pokarm zmysłów oraz przemijanie.
Casanova w 1765 roku przyjechał do Warszawy, gdzie został życzliwie przyjęty przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Miał nadzieję zostać sekretarzem królewskim, ale po pojedynku na pistolety w marcu 1766, w którym ciężko ranił w brzuch podstolego wielkiego koronnego Franciszka Ksawerego Branickiego (poszło o włoską tancerkę Teresę Casaci), jego życiu zaczęli poważnie zagrażać stronnicy Branickiego. Casanova musiał się ukryć w klasztorze reformatów przy ulicy Senatorskiej.
Wyjechał z Polski około roku 1767, tym razem spłacając wszystkie długi (Casanova z każdego kraju wyjeżdżał pozostawiając spore długi) bo od króla Stanisława Augusta dostał na to 200 dukatów, (ok. 24 000 euro).