Salvador Dalí (1904-1989),, La Licorne Allègre, ou la Métamorphose des plantes (Szczęśliwy jednorożec, czyli Metamorfoza roślin), ok. 1970 r. (1931)

Litografia barwna o niezwykle bogatej przejrzystości tonalnej i widocznym odcisku matrycy/płyty na papierze Japon Nacre ((luksusowy, ręcznie czerpany papier japoński o subtelnym, perłowym połysku),
44 x 58 cm kompozycja oprawiona w ramę o wymiarach 60 x 81 cm;
Edycja: Oznaczenie E.A. (Épreuve d'Artiste) w lewym dolnym rogu – unikalna odbitka autorska z wydania limitowanego.
Sygnowanie: Ręczny podpis ołówkiem w prawym dolnym rogu (Salvador Dalí).
Wydawca: Philia / Vision Nouvelle (Paryż)
Prowieniencja : kolekcja prywatna Wiedeń
Referencje :
Salvador Dali Retrospective 1920-1980, (Centre Pompidou, Musee National dArt Moderne, Paris) Graphicas Estella Spanien, str.189
Edycje na papierze japońskim (Japon nacré) z oznaczeniem E.A. stanowiły najbardziej ekskluzywną część nakładu, przeznaczoną dla artysty, wydawcy i prywatnych kolekcjonerów. Ze względu na szlachetność podłoża oraz zachowany odcień i przejścia matrycy, praca prezentuje najwyższy poziom edytorski rynku sztuki lat 70. W latach 1970–1972 paryska oficyna Vision Nouvelle (we współpracy z wydawnictwem Philia) wydała limitowane, ekskluzywne edycje grafik Dalíego, miało w tamtym okresie wyłączność na dystrybucję niszowych, luksusowych prac Dalíego na rynek francuski i japoński.
To bardzo charakterystyczny surrealistyczny motyw Dalí: biały, niemal widmowy koń, którego ciało przechodzi w formy roślinne. Z grzbietu wyrastają delikatne gałęzie i kwiaty, a obok konia znajduje się antropomorficzna, skalista forma. Całość rozgrywa się na pustym, rozległym krajobrazie, typowym dla daliniańskich wizji katalońskiego pejzażu. Charakterystyczne dla Dalí połączenie świata zwierzęcego, roślinnego i fantastycznego tworzy niezwykle sugestywną, poetycką scenę. Grafika należy do atrakcyjnych kolekcjonersko realizacji graficznych inspirowanych najbardziej rozpoznawalnymi motywami malarstwa Dalí.
Obraz powstał w 1931 roku – jest to uważany przez krytyków i historyków sztuki za złoty wiek twórczości Dalíego. Dwa lata wcześniej (w 1929 r.) Dalí oficjalnie dołączył do paryskiej grupy surrealistów. W tym samym roku (1931) namalował swoje najsłynniejsze arcydzieło wszechczasów – Trwałość pamięci (Trzy miękkie zegary). Obraz Métamorphose végétale to klasyczny przykład tzw. "paranoiczno-krytycznej" metody Dalíego, polegającej na tworzeniu podwójnych, zmiennych obrazów nakładających się na siebie w onirycznej przestrzeni.
Wykonana w latach 70. Za życia Artysty, limitowana edycja graficzna na papierze japońskim (Japon nacré) stanowi bezpośredni ukłon wydawniczy w stronę tego wybitnego dzieła z lat 30.